2010 оны 9сарын25-ны 00:40 минутад анхны цас хаялхыг би харлаа.Анхны цасыг хаялхыг хараад би түүнийгээ ямар их санаж байгаагаа мэдэржийн чи минь наддаа "Би чамд ганцхан дуслаар орох бороог далай болох хэмжээний их хайртай" гэж хэлжиисэнг чинь бодон зогсход хаялах цасан ширхэгүүд хайлан бороон дусал мэт шиврэх шиг санагдана бүх л сэтгэл минь чамайгаа үгүйлж чамаасаа холдоод ямар их удаж, чамайгаа дурсаж хичнээн олон хонгийг тоолон суусан минь хэдэн зуун мэт санагдаж байна хайраа.
Чамайгаа хайр нь 9-25н гэж тооцвол одоогоос 3н хонгийн өмнө хороололд харсийн байна даанч миний хайр нэг л сонин, урдны чи минь нэгэнт үгүй болжээ намайг хараад чиний харц чинь нэг л зүйлийг зөөлөн шивнэх шиг, сандарч тэвдсэн царайг чинь тэгхэд би хараад тэсэлгүй сэтгэлдээ уйлж хоолой минь, зангиран танихгүй хүмүүс шиг зөрөхдөө айж эмээсэнч юм шиг, чи минь андийнхаа араар орох чинь аянга буулгах мэт нуруугаар минь хүйт дааж байсанг чи минь ухааржийсанч болоосой.
Чамтайгаа хамт хөтөлдөг байсан тэмдэглэлийн дэвтэрээ хайрн ямар их дурсаж байнаа, ичэнгүйрэн бичсэн чиний минь үгс, сэтгэлийг минь уярааж байсанч, сэтгэлд минь сэв суулгах үгсийг хэлээд орхиод одсон чи минь, тэр дурсамжлан бичсэн дэвтэрээ хааяач болов салхи оруулж, нээж уншдаг болуу гэж өөрөөсөө асууж сууна би...
Тэр тэмдэглэлийн дэвтэр чиний шүүгээнд одоо хүртэл байдаг болуу? "......." эсвэл салхинд үнс болон хийсэн одсон болуу?
Хайртай мөртлөө хайртай хүнтэйгээ байж болохгүй юм гэж үү дээ, хэрвээ тийм л юм бол биднийг анх яах гэж учруулсанг, хэнээс би асуух юм бэ? хайрлана гэдэг яагаад ийм хэцүү зовлон байдгийг одооч би ойлгоогүйл явна...
Би түүнтэйгээ хамт байсан мөч бүр ээ санадаг, сэтгэлд минь тэр минь мөнх, хамтдаа байсан хугацаа маань бусдын хувьд богино ч бие биедээ дуралсан бид 2т хэдэн мянган жилээр тоологдох урт хугацаа байсныг бодход, хайр гэдэг агуу ч халин одохдоо харууслын нулмистай, хатаад гандсан намрын навчис шиг, зөөлөн үлээх салхинд сөхрөн, зүгээр л тэгээд зонгоороо зуурдхан унадаг юм билээ хайраа...
Үүнийг хайрн ухаарлаа.......
No comments:
Post a Comment